Η Χορωδία

Η χορωδία Λαυρίου ιδρύθηκε στο Λαύριο το 1939 από μια ομάδα Φιλομούσων Λαυριωτών με προτροπή του τότε ιερέως του Ι. Ν. της Αγίας Παρασκευής Αρχιμανδρίτη Αντωνίου Σιδέρη και άρχισε τη δραστηριότητά της αρχικά ως εκκλησιαστική χορωδία.  Τα πρώτα της βήματα τα έκανε με ένα βιβλιαράκι εκκλησιαστικής μουσικής του Σακελλαρίδη. Στην αρχή εμφανιζόταν μόνο στις μεγάλες γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα, αλλά σιγά-σιγά καθιερώθηκε η τακτική της εμφάνιση στις λειτουργίες που γίνονταν κάθε Κυριακή.

Επικεφαλής της Χορωδίας ήταν ο αείμνηστος, πλέον, μαέστρος Γ. Τζανετάκης, ο οποίος διδάχτηκε μουσική από τον πατέρα του, που υπήρξε αρχιμουσικός στη φιλαρμονική της Ευτέρπης, παράλληλα όμως είχε πάρει μαθήματα αρμονίας στο Εθνικό Ωδείο από τον καθηγητή Μιχάλη Βούρτση. Ήταν κατά κάποιο τρόπο αυτοδίδακτος, αλλά και με μεγάλη αγάπη στη μουσική. Έπαιζε όλα τα πνευστά όργανα και διασκεύασε πάνω από τριακόσια πενήντα (350) ελαφρά και μη τραγούδια για τετράφωνη χορωδία. Ο Γ. Τζανετάκης είχε ως βασικό συνεργάτη τον τενόρο Παναγιώτη Κασσή.

Στην αρχή οι δυσκολίες ήταν ιδιαίτερα μεγάλες, αφού δεν υπήρχε χώρος για να στεγάσει τους χορωδούς για τις πρόβες τους. Το πρόβλημα θα λυθεί με τη βοήθεια του δασκάλου Ιωάννη Αλεξανδράκη, ο οποίος θα παραχωρήσει αίθουσα στο Δεύτερο Δημοτικό Σχολείο, όπου στο εξής θα πραγματοποιούνται οι δοκιμές της χορωδίας. Στο τέλος του 1939 ο μαέστρος Γ. Τζανετάκης θα στρατευθεί και τη διεύθυνση της χορωδίας θα αναλάβει ο αδελφός του Μιχάλης Τζανετάκης, αρχιμουσικός τότε της Φιλαρμονικής Ευτέρπης, ο οποίος διακρινόταν για την αφοσίωσή του και την αγάπη του για τη μουσική και το τραγούδι. Στη συνέχεια θα αναλάβει και πάλι μετά την αποστράτευσή του ο Γ. Τζανετάκης.